Katedra św. Marcina z Tours w Rottenburgu. 48°29′N 8°56′E. / 48,483333 8,933333. Multimedia w Wikimedia Commons. Strona internetowa. Katedra św. Marcina z Tours w Rottenburgu ( niem. Dom St. Martin (Rottenburg)) - siedziba biskupa diecezji rottenbursko-stuttgarckiej . Imieniny Marcina. Kiedy świętujemy? Imieniny Marcina najczęściej obchodzone są 11 listopada, 7 grudnia, 30 stycznia, 13 kwietnia oraz 24 października.Marcin może również obchodzić Kalendarz dni wolnych w Niemczech: Święta i ferie jesienne w Niemczech 2023: Wakacje i ferie w Niemczech stanowią istotną część roku szkolnego, jednak ich harmonogram różni się w zależności od landu, w którym dziecko uczęszcza do szkoły. Niemiecki system oświaty przewiduje letnie wakacje trwające zazwyczaj nieco ponad miesiąc. Parafia świętego Marcina i świętego Piotra w Okowach w Konarzewie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się we wsi Konarzewo, w gminie Dopiewo, w powiecie poznańskim; należy do dekanatu komornickiego. Parafia św. Marcina i św. Piotra w Okowach w Konarzewie. ul. Kościelna 2. Jana Chrzciciela w Warszawie, w dekanacie staromiejskim, z zamieszkaniem w rektoracie kościoła św. Marcina w Warszawie, w tym samym dekanacie. Ks. Kamil Piaszczak – dotychczasowy wikariusz parafii św. Józefa Opiekuna Pracy w Józefosławiu, w dekanacie piaseczyńskim, mianowany wikariuszem parafii św. Anny w Piasecznie, w tym samym 11 listopada to nie tylko narodowe Święto Niepodległości. W tym dniu przypada też dzień św. Marcina. W związku z tym ulica Święty Marcin w centrum Poznania będzie obchodzić swoje święto. W 2021 roku podobnie, jak w ubiegłym, z powodu pandemii nie będzie barwnego korowodu, ale atrakcji i rogali świętomarcińskich nie zabraknie. Jak będą wyglądały obchody 11 listopada w . luty, 2022 mam plan… na 2022 i mam nadzieję, że uda mi się go zrealizować i wpisy będą tu regularne i takie, które Wam się spodobają… buziaki DZIĘKUJĘ, że tu zaglądacie ❤ PS. śledzicie mnie już na instagramie? zapraszam buziaki Olgietta AboutLatest Posts Podróżnik po historii Polski at City Event PoznańUrodziłem się zdecydowanie za późno, więc chętnie poszukuję możliwości przeniesienia się do moich czasów - głównie paradując w strojach jako Świętego Marcina nie tylko rogale i gęsinaCzyli o europejskich tradycjach kulinarnych na 11 listopadaJako Poznaniacy jesteśmy dumni ze swojej świętomarcińskiej tradycji wypieku rogala – i słusznie, bo jest to unikalny na skalę światową słodki przysmak. Jednak, jak niedawno odkryłem, święto Świętego Marcina jest niezwykle popularne w Europie i wiąże się z nim wiele ciekawych tradycji kulinarnych, o których raczej nie mamy pojęcia. Zainspirowany tym tropem przez ostatnie miesiące wypytywałem obcokrajowców, biorących udział w naszych wycieczkach kulinarnych, o świętomarcińskie tradycje w ich krajach. Ich bogactwo przeszło moje najśmielsze oczekiwania, przeczytajcie sami. Poniżej przedstawiam 7 świętomarcińskich dań z różnych zakątków Austria – MartinsganslZdjęcie – Blanka Kefer, na Świętego Marcina to stały element obchodów tego święta w wielu krajach, od niedawna również w Wielkopolsce i Kujawach. Pojawia się na austriackich stołach jako Martinsgansl, na duńskich jako Mortensgås, na niemieckich jako Martinsgans. Wszystkie te zwyczaje łączy jedna legenda, u nas mało znana. Według niej Marcin, jeszcze zanim został świętym, zdobył sławę jako pustelnik i asceta, dlatego mieszkańcy miasta Tours we Francji chcieli mieć Marcina za biskupa. Ten jednak nie chciał przyjąć tej godności, więc ukrył się przed tłumem w szopie. Pech chciał, że kryjówkę swym okrutnym gęganiem zdradziły gęsi. Tłum „dopadł” Marcina i wbrew jego woli uczynił go biskupem. Legenda legendą, lecz według niemieckich XIX-wiecznych źródeł związek gęsiny ze świętym Marcinem jest bardziej prozaiczny. Źródła tego powiązania upatruje się w czasach feudalnych, gdy dzień Św. Marcina był dniem składania daniny, bardzo często w formie gęsi, które w ten sam dzień spożywano między tańcami i świątecznymi ciekawe, świętomarcińską gęsinę podaje się w bardzo podobny sposób niezależnie od kraju. Ma być zawsze dobrze wypieczona, w przyprawach, z zarumienioną skórką, nafaszerowana jabłkami czy śliwkami i podana z czerwoną kapustą. Różnią się natomiast dodatki: ziemniaki, kluski ziemniaczane, knedle lub mlinci (o czym w punkcie drugim). Ciekawy zwyczaj panuje natomiast w Niemczech, gdzie recytuje się wiersz adresowany do … gęsiny tuż przed jej spożyciem lub krótko po. Tak ku lepszemu trawieniu!Zobacz wycieczkę, która zainspirowała mnie do tego artykułuDowiedz się więcej2. Słowenia, Serbia, Chorwacja – Mlinci Mlinci to jeden z ciekawszych dodatków, który podaje się do gęsiny na Słowacji, w Serbii i Chorwacji. Mlinci to coś w rodzaju placków chlebowych wypiekanych w krajach Bliskiego Wschodu, ale twardszych, bardziej chrupiących i kwadratowych. Można je upiec samemu z mąki, wody, soli, ewentualnie jajek i tłuszczu lub bez problemu kupić w sklepach, tak jak nasze pyzy. Pokruszone mlinci wrzuca się do gotującej wody z solą lub bulionu (w bulionie smakuje zdecydowanie lepiej) i gotuje, aż nasiąknie i stanie się miękkie. W takiej formie podaje się jako dodatek do gęsiny lub kaczki, serwowanej oczywiście z czerwoną kapustą. Osobiście przygotowałem mlinci w bulionie (z gotowej paczki przesłanej ze Słowenii) i mój werdykt – smakują jak jajeczny makaron, taki jaki znamy w babcinym Czechy – Svatomartinské vínoZdjęcie – Tomáš Karpecki, naszych południowych sąsiadów (i nie tylko) Święty Marcin jest patronem winiarzy a 11 listopada jest dla nich dniem wielkiej próby. Otóż tego dnia czescy winiarze po raz pierwszy otwierają wino z tego samego rocznika, by spróbować owoców swojej niedawno zakończonej pracy. Z racji daty otwarcia wino to nazywa się Svatomartinské, czyli po naszemu dlaczego akurat otwiera się je na 11 listopada? Według czeskich źródeł, tradycja pochodzi z czasów cesarza Józefa II, kiedy to na służba kończyła u winiarza umowę i negocjowała z nim warunki zatrudnienia na przyszły rok. A żeby negocjacje lepiej przebiegały, stół suto zastawiano gęsiną (a jakże!) i otwierano pierwsze butelki tegorocznego nie miałem jeszcze okazji spróbować świętomarcińskiego wina, gdyż rozchodzi się błyskawicznie i oczywiście nie jest sprzedawane przed 11. listopada. Według opisów jest to wino rześkie, lekko musujące, bo dojrzewało zaledwie kilka tygodni. Fachowcy polecają je spożyć do wiosny, inaczej utraci swoją młodość i przejdzie do fazy natomiast jest fakt, że Svatomartinské sprzedawne jest pod wspólnym logiem z wizerunkiem Św. Marcina, które przyznaje fachowa komisja. A skoro wina otwiera się dopiero 11. listopada, czyżby owa komisja otwierała je wcześniej, łamiąc tym samym tradycję? Jak ktoś wie, proszę o dodanie Niemcy – Stutenkerlen i MartinsbrezelnZdjęcie – TortentanteTe dwa drożdżowe wypieki występują pod wieloma nazwami w różnych landach: Weckenmann w Nadrenii, Krampus w Bawarii i Austrii, Stutenkerl w Westfalii i Dolnej Saksonii. Ta ostatnia nazwa znaczy mniej więcej ciastowy ludzik (nie ciasteczkowy, bo ciasto nie jest kruche), czyli chodzi o wypiek w kształcie człowieczka. Natomiast Martinzbrezeln to świętomarcińskie te to częsty element obchodów świętomarcińskich w różnych niemieckich landach, ale ich związek z samą postacią świętego jest dość mglisty. Według niemieckiej prasy pierwotnie wypiekano ciasta lub ciastka w kształcie postaci biskupa, co w zależności od pory roku i regionu miało nawiązywać do Św. Mikołaja lub Św. Marcina. A zatem mieliśmy człowieczka w biskupiej mitrze z pastorałem, lecz w skutek protestanckiej reformacji mitra zniknęła, a pastorał zmienił się w fajkę do dzisiaj czasami występującą na Stutenkerl’ach. Natomiast związek Św. Marcina z preclami najwyraźniej odszedł w całkowitą niepamięć, gdyż pomimo usilnych starań nie znalazłem popartej źródłami genezy tej kulinarnej na precle czy ciastowego ludzika jest bardzo prosty. W skrócie wyrabiamy ciasto z mąki, drożdży, cukru, masła i jajek. Odstawiamy do wyrośnięcia i ręcznie formujemy ludzika, dekorujemy rodzynkami, porzeczkami czy cukrem i voilla – do piekarnika. Jeżeli komuś się chce, może pokusić się o upieczenie precli w kształcie gęsi, tak jak próbowała to zrobić kulinarna blogerka Tortentante, czego efekty widać na powyższym Malta – Ħobża ta’ San MartinZdjęcie – CindystarblogW języku maltańskim (co ciekawe, jedynym języku semickim pisanym alfabetem łacińskim) Ħobża (czyt. hobza) ta’ San Martin to po prostu chlebek świętomarciński. Jest to pieczywo drożdżowe udekorowane, jak kto woli, sezamem, lukrem czy ta’ San Martin to część większej świętomarcińskiej tradycji, która na Malcie akurat przypada nie na 11. listopada, tylko na najbliższą niedzielę do tego dnia. Z tej okazji dzieciom daje się Il-Borża ta’ San Martin, czyli torbę świetomarcińską, wypełnioną orzechami włoskimi, laskowymi, migdałami, figami, granatami i oczywiście chlebkiem świętomarcińskim. Torba ta to symbol hojności, z której słynął Św. Marcin. Na maltańskich blogach znalazłem również relacje ze szkolnych teatrzyków, na których dzieci po otrzymaniu torby, odgrywały scenkę ze Św. Marcinem i żebrakiem. Teatrzyk kończył się tradycyjną, maltańską rymowanką:Ġewż, Lewż, Qastan, Tin Kemm inħobbu lil San Martin.”czyli:Orzechy, migdały, kasztany, figi Bardzo kocham Św. Marcina6. Casthanas – PortugaliaZdjęcie – Ricardo BernardoJeżeli zdarzy się Wam odwiedzić Portugalię 11. listopada, pytajcie o wydarzenie zwane Magusto, z łac. magnus ustus, czyli wielki ogień. Sama nazwa zdradza główną atrakcję – wielkie ognisko, a w nim casthanas, pieczone jadalne kasztany. Świętujących na pewno rozweseli młode, tegoroczne wino, tak samo jak w Czechach, otwierane po raz pierwszy 11. impreza, rzecz jasna, odbywa się na zewnątrz. Sprzyja temu tzw. Verão de São Martinho, czyli świętomarcińskie lato – tak Portugalczycy nazywają okres słonecznej pogody, która regularnie odwiedza ten kraj na początku listopada. Magusto może odbywać się w ogrodach restauracyjnych, na placach miasteczek, na boiskach, praktycznie wszędzie. Element jest stały – wielkie ognisko, do którego wrzuca się kasztany w dużych ilościach. Dla polepszenia smaku nacina się je przed wrzuceniem do ognia i do nacięcia wsypuje się trochę soli. Po jakimś czasie wyciąga się je z ogniska, obiera skórkę i cieszy się ich słodkawym smakiem. Całość przypomina mi pieczenie polskich ziemniaków na ognisku jesienną porą. Nie zabrakło też rymu na tę okazję, tym razem po portugalsku:‘É dia de São Martinho; comem-se castanhas, prova-se o vinho’czyli:Na Świętego Marcina, jemy kasztany i smakujemy wina (tłumaczenie własne, nawet się rymuje!)7. Włochy (Wenecja) – Biscotti di San MartinoZdjęcie – własne. Wypiek – własny. Dekoracja – własna! PiotrOprócz gęsiny częstą tradycją wielu krajów są świętomarcińskie procesje tworzone przez dzieci, które obchodzą domy w nadziei otrzymania kieszonkowego czy jakichś słodyczy. W Niemczech dzieciaki chodzą z lampionami, a w Wenecji przebierają się za Św. Marcina z czasów jego legionowej wojaczki. Nie trzeba im od razu pełnej zbroi, wystarczy czerwona peleryna, duża pokrywka od garnka jako tarcza, sam garnek jako hełm, a za miecz wystarczy jakaś chochla, najlepiej metalowa, łatwiej taką wymusić okup. Tak przebrane wenecjańskie gangi świętomarcinskie obchodzą sklepy. Sszczególnie upodobały sobie cukiernie i piekarnie, wiadomo dlaczego. Ale sklepikarze łatwo daniny nie przekazują, więc trzeba im w tym pomóc. I w tym momencie święte Marciny (celowo małą) dobywają broni i stukając o swoje tarcze i hełmy robią taki raban, że każdy sklepikarz przekazuje okup w słodkiej walucie – Dolci di San Martino, czyli w słodyczach z rodzajów tych słodyczy są Biscotti di San Martino, czyli ciasteczka świętomarcińskie. Są to najzwyklejsze kruche ciastka w kształcie rycerza na koniu w niezwykłej oprawie. Dekorowane są w przeróżny sposób, białą lub czarną czekoladą, kolorowymi posypkami, orzechami, migdałami. Ba, nawet widziałem zdjęcia biscotti z przyklejonymi pralinami w złotkach. Jak piszą włoscy bloggerzy, cała frajda to dekorowanie ciastek w domu z dziećmi. Cukiernie natomiast potrafią wypiec ogromne ciacha z kilkuwarstwową dekoracją za kilkucyfrowe ceny. Ja pokusiłem się o udekorowanie własnego Biscotto di San Martino, oczywiście z białoczekoladowym rumakiem i złotymi podkowami – aby było po poznańsku!A czy Wy znacie jakieś kulinarne tradycje świętomarcińskie, których nie opisałem? Napiszcie w komentarzach, poszerzymy w ten sposób naszą wiedzę. A ja zmykam skonsumować mojego Biscotto di San Ci się ten wpis? Daj nam lajka!W tym temacie polecam:Relacja Marty Gawrychowskiej w Rogalowym Muzeum Poznania – W Niemczech oficjalnie obchodzonych na terenie całego kraju jest 8 świąt: Nowy Rok (1 stycznia),Wielki Piątek (święto ruchome),Poniedziałek Wielkanocny (święto ruchome),Święto Pracy (1 maja),Wniebowstąpienie Pańskie (święto ruchome),Poniedziałek Zielonoświątkowy (święto ruchome),Dzień Zjednoczenia Niemiec (3 października),Boże Narodzenie (25-26 grudnia). Nowy Rok jest jednym z najważniejszych świąt rodzinnych w Niemczech. Choć wiele tradycji jest podobnych do polskich, istnieją także zwyczaje znamienne tylko dla Niemiec. Symbolem niemieckiego Nowego Roku jest piernik oraz rodzina. Pierwszego stycznia nikt nie powinien być sam, dlatego samotne osoby zapraszane są przez krewnych i znajomych. Najciekawszym obyczajem jest skakanie z krzeseł, stołków czy łóżek gdy wybije północ. Na przełomie starego i nowego roku zakazane jest robienie prania i jego suszenie. Z noworocznymi obchodami związane są także robione na drutach lub haftowane serwetki, zaś na drzwiach i oknach pojawiają się wianki z choinki, w których dominują dwa kolory: czerwony i zielony. Wielki Piątek w Niemczech nazywany jest również Cichym Piątkiem, ponieważ służyć ma wyciszeniu i refleksji nad Męką Pańską. W odróżnieniu do polskich zwyczajów, w ten dzień nie obowiązuje post, a kapłani zapraszają wiernych na wspólną wieczerzę, gdzie podawane jest wino, chleb i woda. Dla wierzących Niemców jest to czas modlitwy i uczestniczenia w misteriach upamiętniających śmierć Chrystusa. Poniedziałek Wielkanocny upływa na spokojnym odpoczynku i spędzania czasu w gronie rodzinnym. Popularny w Polsce zwyczaj polewania się wodą, w Niemczech jest nieznany. Święto Pracy swymi obchodami podobne jest do rodzimych zwyczajów. Niemieckie Zrzeszenie Związków Zawodowych organizuje pochody, demonstracje i manifestacje polityczne. Wniebowstąpienie Pańskie to święto przypadające 40. dni po Wielkanocy. Obchodzone jest na pamiątkę wstąpienia do nieba zmartwychwstałego Jezusa. W tradycji niemieckiej trzy dni przed uroczystością przeprowadzane są błagania połączone z procesjami modlitewnymi i błagalnymi o dobre zbiory. Wniebowstąpienie Chrystusa jest świętem państwowym od 1934 roku. Poniedziałek Zielonoświątkowy obrzędami podobny jest do polskich Zielonych Świątków. Nasi zachodni sąsiedzi również przychodzą do kościoła z gałązkami brzozy, którą następnie wtykają pod strzechę lub drzwi wejściowe. Innym zwyczajem jest tworzenie girland z zielonych liści, zaś w Dolnej Saksonii popularne jest sadzenie tzw. drzewek zielonoświątkowych. Najrzadziej praktykowanym zwyczajem są procesje z udziałem zwierząt gospodarskich, z których najsilniejsze ozdabiane jest zielonymi gałązkami, kwiatami i wstążkami. Dzień Zjednoczenia Niemiec należy do najmłodszych świąt niemieckich. Ustanowione zostało w 1990 roku na pamiątkę upadku muru berlińskiego i historycznego scalenia Niemieckiej Republiki Demokratycznej i Republiki Federalnej Niemiec. Święto najhuczniej obchodzone jest w Berlinie przy Bramie Brandenburskiej, gdzie organizowane są koncerty, festiwale i wydarzenia kulturalne. W chrześcijańskich rodzinach bożonarodzeniowe obchody rozpoczyna uroczysta wieczerza wigilijna spożywana 24 grudnia. Tradycyjną niemiecką potrawą wigilijną jest sałatka kartoflana, zaś w odróżnieniu od polskich zwyczajów, nie pozostawia się pustego nakrycia, jednak pod każdym talerzem musi znaleźć się pieniążek, który przynosić ma bogactwo w najbliższym roku. Pierwszy dzień świąt upływa na rodzinnym spędzaniu czasu i wspólnym obiedzie, na którym podawana jest najczęściej pieczona gęś oraz strucla drożdżowa z bakaliami. Wpłat za obiady za miesiąc marzec prosimy dokonać: dnia 15kwietnia na numer konta:97942900042001000189330002. 2. Do kierownika świetlicy: Pn: – – ul. Mickiewicza Wt: – – ul. Mickiewicza Śr: – – ul. Cieśli Czw: – – ul. Cieśli Pt: – – ul. Cieśli Prosimy o terminowe dokonywanie wpłat. Szkoła zastrzega sobie prawo do naliczania odsetek za nieterminowe wpłaty począwszy od pierwszego dnia następującego po terminie płatności do dnia wpłaty włącznie. Wiadomość o wysokości wpłaty dla każdego ucznia zostanie wysłana drogą mailową za pośrednictwem e – dziennika do lową za pośrednictwem e – dziennika do Dzień Świętego Marcina – świąteczny dzień obchodów religijnych obchodzony 11 listopada. Święto patrona dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy – Marcina z Tours. Marcin z Tours urodził się na Węgrzech i tam jest obchodzone jego święto, ale 8 i 9 listopada. We Francji, gdzie był biskupem oraz w Niemczech i Austrii święto Marcińskie świętuje się 11 listopada. W Poznaniu w Dniu św. Marcina na ulicy Święty Marcin odbywa się festyn pod nazwą „Imieniny ulicy”. W swojej obecnej formie istnieje od 1993 roku, jednak tradycją nawiązuje do średniowiecznych obchodów tego święta. W tym dniu ulicą przechodzi pochód na czele ze świętym Marcinem, który przed zamkiem z rąk prezydenta miasta odbiera klucze. Tradycyjnie w Dniu św. Marcina w Poznaniu jada się rogale świętomarcińskie oraz gęsinę. W Polsce Dzień Świętego Marcina obchodzony jest też np. w Jaworze na Dolnym Śląsku i w śląskim Chorzowie oraz w Swołowie na Pomorzu. W Niemczech wiele szkół i przedszkoli (także w polsko-niemieckich placówkach w Polsce) w wigilię dnia św. Marcina organizuje pochód z samodzielnie wykonanymi przez uczniów i rodziców lampionami. Przy dźwiękach orkiestry, śpiewając okolicznościowe piosenki, grupa dociera na plac/boisko z ogniskiem i ciepłym poczęstunkiem (poncz, kiełbaski). Zjada się także specjalne pieczywo – figurki tzw. Weckmanna. Podobnie wyglądają miejskie, publiczne obchody, z tym że odbywają się 11 listopada, orkiestra jest większa, a pochód prowadzi na białym koniu uroczyście ubrany żołnierz reprezentujący postać św. Marcina. Typową piosenką śpiewaną w tym czasie jest np. „Durch die Straßen auf und nieder leuchten die Laternen wieder: rote, gelbe, grüne, blaue, lieber Martin komm und schaue.” (Moc lampionów na ulicach: Czerwień, błękit nas zachwyca! Przyjdź i patrz święty Marcinie, ile barw na ziemię płynie!). W Estonii w wigilię dnia św. Marcina (Mardipäev), po domach (z żartami i specjalnymi piosenkami – życzeniami) chodzą przebierańcy tzw. mardijooks. Dawniej te ubrane na czarno i z maskami od-zwierzęcymi grupy składały się tylko z młodych chłopców, dziś są to często zbiorowiska przebranych dzieci (zarówno chłopców, jak i dziewczynek) pod opieką dorosłych. W dniu św. Marcina odbywają się zabawy, je się gęsinę i jagnięcinę.

dzień św marcina w niemczech