1 m². 38, 58 zł. (38,58 zł/m²) zapłać później z. sprawdź. 47,57 zł z dostawą. Produkt: Siłownik do ogrzewania podłogowego Mohlenhoff 128567. dostawa śr. 29 lis. dodaj do koszyka. Wiec jeżeli zastanawiasz się ile zapłacić instalatorowi lub hydraulikowi za montaż ogrzewania podłogowego tzw. podłogówki to zobacz nasz cennik. Robert Kucharski – bloger budowlany oraz influencer - specjalista branży budowlano-instalacyjnej, od kilkudziesięciu lat związany z rynkiem budowlanym.Moje publikacje, koncentrujące się PODKŁAD POD PANELE OGRZEWANIE PODŁOGOWE 3mm CEZAR. 18,33 zł z dostawą. kup do 11:00 - dostawa jutro. 119, 88 zł. FOLIA OGRZEWANIA PODŁOGOWEGO 50mb 135mk NAJGRUBSZA. 131,87 zł z dostawą. kup do 14:00 - dostawa jutro. Sterownik Ogrzewania Podłogowego na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Ciekła konsystencja jastrychu anhydrytowego powoduje, że masa samopoziomująca łatwo się rozprowadza, poziomuje i szczelnie oblewa instalację ogrzewania podłogowego. Brak pustek powietrznych między rurkami a wylewką sprawia, że do posadzki będzie przekazywane więcej ciepła, a w efekcie cały układ jest wydajniejszy. Prawidłową regulację pompy ciepła i ogrzewania podłogowego najlepiej powierzyć profesjonaliście, który zna tę technologię od podszewki. Skontaktuj się z instalatorem Bosch z Twojej okolicy. Ogrzewaniem steruje się w oparciu o tzw. krzywą grzewczą. Opisuje ona zależność pomiędzy temperaturą zasilania a temperaturą zewnętrzną. Sterowanie pompą do ogrzewania podłogowego. Witam, obecnie przy kotle pelletowym mam 2 pompy. Jedna do CWU, druga podaje wodę na układ grzejny. Sterowane sterownikiem pieca. Uruchamiają się po osiągnięciu temperatury kotła min 40st. . Wiadomości wstępne Wodne ogrzewanie podłogowe zaliczane jest do ogrzewań niskotemperaturowych, w których maksymalna temperatura wody zasilającej instalację nie przekracza +55°C. Temperatura taka wymagana jest względami bezpieczeństwa i wymaganiami projektowymi. W warunkach obliczeniowych warstwa grzejna podłogi tzw. strefy pobytowej ludzi nie może przekraczać +29°C, a w łazience +35°C. W budynkach jednorodzinnych zastosowanie we wszystkich pomieszczeniach ogrzewania podłogowego jest rzadko spotykane. W zdecydowanej większości przypadków wężownice grzejne stanowią tylko uzupełnienie ogrzewań grzejnikowych, lub występują w wybranych pomieszczeniach (pokój dziecinny, łazienka). Włączenie w jeden system wężownic grzejnych i tradycyjnych grzejników może być w praktyce wykonane: A- A) ze wspólną temperaturą zasilania, z priorytetem ogrzewania grzejnikowego B- B) ze wspólną temperaturą zasilania, z priorytetem ogrzewania podłogowego C-C) z różnymi temperaturami zasilania i osobnymi obiegami D- D) z różnymi temperaturami zasilania, z ogrzewaniem podłogowym zasilanym z ogrzewania grzejnikowego Wariant A Temperatura zasilania nie powinna przekraczać 65-70°C, maksymalna powierzchnia podłogi ogrzewanej 20m2, a długość wężownicy 100m. Regulacja przeprowadzana jest przez zawór dławiący termostatyczny zamocowany na końcu wężownicy i wyprowadzony na ścianę pomieszczenia . Wysokość montażu zaworu powinna umożliwiać jego wygodną regulację, zaleca się wysokość typowego gniazdka elektrycznego. Ustawienie na zaworze termostatycznym maksymalnej dopuszczalnej temperatury powoduje, ze zawór zamyka przepływ przez wężownicę, jeśli temperatura w wężownicy wzrośnie powyżej nastawy. Zawór nie reguluje w tym wypadku temperatury w pomieszczeniu, a tylko zabezpiecza wężownicę przed zbyt wysoką temperaturą. Powoduje to często przegrzewanie pomieszczenia. Zobacz moduły Unibox Wariant B Priorytetem jest temperatura ogrzewania podłogowego, która jest wspólna dla wody zasilającej pętle grzewcze jak i grzejniki. Należy projektować ogrzewanie podłogowe na możliwie największą dopuszczalną temperaturę + 50°C. Rozwiązanie takie skutkuje koniecznością przeprojektowania wielkości grzejników względem nowych, niższych średnich wartości temperatur. Grzejniki są zacznie dłuższe, co może obniżać estetykę wykonanej instalacji. Innym problemem może się też okazać duży rozstaw rur grzejnych w podłodze, odczuwalny w postaci chłodniejszych i cieplejszych miejsc. Wariant C Przeprowadzany jest bezpośrednio w pobliżu kotła i polega na rozdzieleniu obiegów grzejnikowego i na ogrzewanie podłogowe z osobnymi pompami i zastosowaniem jednego z układów mieszających opisywanych powyżej (zawór trójdrożny termostatyczny, grupa pompowa, itp.). Tego typu rozwiązanie zalecane jest dla kotłów z rozbudowana automatyką, pozwalającą na programowanie dwóch lub więcej stref zasilania. Regulacja ogrzewania podłogowego może się w takim wypadku odbywać: – stałowartościowo – z utrzymaniem w pętli stałej temperatury jednorazowo ustawionej przez użytkownika – pogodowo – w funkcji temperatury zewnętrznej Wariant D Ogrzewanie podłogowe jest podpięte do grzejnikowego, zmianę parametrów wody zasilającej realizuje się przez jej zmieszanie w pobliżu szafki rozdzielaczowej lub bezpośrednio w szafce za pomocą bloku pompowo-mieszającego. Możliwe są tutaj różne konstrukcje bloków: D1 – z zaworem termostatycznym i bypassem D2 – z zaworem trójdrogowym termostatycznym D3 – ze zintegrowaną pompą D1 – Schemat rozwiązania na rys. 11, zawór termostatyczny z czujnikiem przylgowym lub zanurzeniowym pilnuje tutaj temperatury wody zmieszanej zamykając przepływ w chwili przekroczenia nastawy. Woda krąży w obiegu ogrzewania podłogowego pomiędzy rozdzielaczem zasilającym i powrotnym poprzez by-pass. Regulacja temperatury w poszczególnych pomieszczeniach możliwa jest na poszczególnych pętlach na rozdzielaczu przez zastosowanie zaworów dławiących z siłownikami sterowanymi termostatem z pomieszczenia. Rys. 1 regulacja temperatury w ogrzewaniu podłogowym z wykorzystaniem zaworu termostatycznego i by-passu. 1- zawór termostatyczny z czujnikiem przylgowym, 2-głowica termostatyczna, 3-pompa, 4-sterownik pompy, 5-by-pass z zaworem dławiącym, 6-zawór odcinający, 7- termometr D2– stopień zmieszania wody zasilającej rozdzielacz z wodą powrotną z pętli ogrzewania podłogowego reguluje zawór trójdrogowy z głowicą termostatyczną. Odgałęzienie na zaworze pełni rolę by-passu, pompa zamocowana jest pomiędzy rozdzielaczem zasilającym a zaworem, Układ mieszający do ogrzewania podłogowego. 1-zawór trójdrogowy, 2-głowica termostatyczna z czujnikiem przylgowym, 3- pompa, 4-sterownik pompy, 5-zawór odcinający, 6-termometr Fot. 1 Układ mieszający do ogrzewania podłogowego firmy OVENTROP. D3-w rozwiązaniach D1 i D2 montaż pompy w szafce rozdzielaczowej wymagał zastosowania znacznie dłuższej szafki niż wynikałoby to z ilości obwodów rozdzielcza. Przy pompie zintegrowanej, zamocowanej pomiędzy rozdzielaczem zasilania i powrotu cały układ mieszający staje się kompaktowy i mieści w minimalnej przestrzeni. Na rynku możemy znaleźć układy z zasilaniem lewym lub prawym jak i oddolnym, umożliwiającym wykonanie podejść do szafki od strony podłogi. W firmie HERZ dostępny jest też model układu mieszającego o nazwie Compact floor 553 w którym przewidziano możliwość podpięcia przed układem mieszającym dwóch grzejników Rys. 3 Układ mieszający ze zintegrowana pompą z zaworem termostatycznym i czujnikiem zanurzeniowym. Fot. 2. Układ mieszający GM40 firmy FERRO z czterodrogowym zaworem termostatycznym Temperatura wody zasilającej wężownicę ogrzewania podłogowego może być tutaj regulowana za pomocą tradycyjnego zaworu termostatycznego z czujnikiem przylgowym lub zanurzeniowym, bądź za pomocą zaworu czterodrogowego ( W tym drugim przypadku woda powrotna z podłogowego mieszana jest w odpowiednim stosunku z woda kotłową i zasila belkę górną rozdzielacza. Stosunek zmieszania zależy od temperatury ustawionej na termostacie. Więcej informacji na temat rozwiązania można znaleźć w Instalreporterze w artykule „Termostatyczna mieszająca grupa pompowa GM40„. Moduły Unibox Moduł „Unibox E T” Regulacja temperatury pomieszczeń z użyciem zaworu termostatycznego (regulacja temperatury powietrza), do instalacji ogrzewania podłogowego, składa się z: kasety ściennej ze zintegrowanym zaworem termostatycznym z nastawą wstępną, zaworem odpowietrzającym i płuczącym, z maskownicą, z termostatem z nastawą zerową, G ¾” gwint zewnętrzny do złączek zaciskowych Oventrop. Zakres temperatury zadanej: 7 – 28o C (temperatura pomieszczenia) 0 = pełne odcięcie * = ok. 7o C, symbol funkcji zabezpieczenia antyzamrożeniowego 1 = ok. 12o C 2 = ok. 16oC 3 = ok. 20o C 4 = ok. 24o C 5 = ok. 28o C Moduł „Unibox E RTL”, ograniczanie temperatury czynnika w rurze instalacji ogrzewania podłogowego składa się z: kasety ściennej ze zintegrowanym ogranicznikiem temperatury czynnika w rurze, zaworem odpowietrzającym i płuczącym, z maskownicą; przyłącze gwintowe zaworu G ¾” gwint zewnętrzny do złączek zaciskowych Oventrop. Zakres nastawy temperatury: 20 – 40o C (temperatura czynnika), Podziałka skali od 0 do 40; wartości liczbowe odpowiadają rzeczywistej temperaturze czynnika w oC. Moduł „Unibox E plus” regulacja temperatury pomieszczenia z użyciem zaworu termostatycznego i ograniczanie temperatury czynnika w rurze instalacji ogrzewania podłogowego, składa się z: kasety ściennej ze zintegrowanymi zaworami termostatycznym z nastawą wstępną i ogranicznikiem temperatury czynnika, zaworem płuczącym i odpowietrzającym, z maskownicą; z termostatem z nastawą zerową, przyłącze zaworu G ¾”gwint zewnętrzny do złączek zaciskowych Oventrop. Zakres nastawy temperatury: 7 -28o C (temperatura pomieszczenia) 20 – 40o C (temperatura czynnika) Zastosowanie: Moduły „Unibox E” mogą być użyte do ułożenia instalacji ogrzewania podłogowego w pomieszczeniu, którego powierzchnia nie przekracza 20 m . Konstrukcja modułu została zaprojektowana do obsługi jednego obiegu instalacji. Przy rozłożeniu rur grzewczych o średnicy wewnętrznej 12 mm długość maksymalna rury nie powinna przekroczyć 100 m. Moduł „Unibox E RTL” umożliwia ograniczanie temperatury czynnika w rurze instalacji ogrzewania podłogowego. Obieg grzewczy może być podłączony do instalacji ogrzewania grzejnikowego o parametrach 70/55 C. Zaletą tego rozwiązania jest możliwość uzyskania powierzchni grzewczej bez zabudowy zaworu mieszającego i dodatkowej pompy obiegowej. Moduł „Unibox E T” umożliwia dokładną regulację temperatury powietrza w pomieszczeniu poprzez regulację wydajności pętli ogrzewania podłogowego. Obieg może być podłączony do instalacji ogrzewania niskotemperaturowego z temperaturą zasilania max. 55 oC. Moduł „Unibox E plus” łączy funkcję regulacji temperatury pomieszczenia i ogranicznika temperatury czynnika w rurze instalacji ogrzewania podłogowego. Kombinacja ta może być zastosowana przy podłączeniu obiegu grzewczego do instalacji ogrzewania grzejnikowego o parametrach 70/55 oC. Działanie: Moduł „Unibox E RTL” służy do ograniczania temperatury czynnika w rurze ogrzewania podłogowego. Przy wyborze miejsca zabudowy modułu należy uwzględnić konieczność jego pracy na końcowym odcinku pętli ogrzewania podłogowego. Czynnik grzewczy oziębia się stopniowo na odcinku obiegu od punktu włączenia go do instalacji ogrzewania grzejnikowego do punktu podłączenia modułu ogranicznika. Wielkość natężenia przepływu regulowana jest poprzez opływany strumieniem wody czujnik ogranicznika. Pożądaną, maksymalną temperaturę czynnika w punkcie zabudowy modułu ustawiamy za pomocą pokrętła ręcznego. Temperatura ta musi być dobrana tak, aby zgodnie z normą DIN 18560 część 2 temperatura jastrychu nie przekroczyła w żadnym punkcie temperatury dopuszczalnej. Moduł „Unibox E RTL” stosowany jest w typowym układzie w jednym pomieszczeniu, z dodatkowym grzejnikiem. Instalacja ogrzewania podłogowego pokrywa podstawowy zakres zapotrzebowania ciepła, grzejnik zaś zapewnia osiągnięcie i utrzymanie temperatury pomieszczenia na założonej wysokości. Moduł „Unibox E T” gwarantuje dokładną regulację temperatury pomieszczenia poprzez regulację wydajności pętli ogrzewania podłogowego. Zaleca się zabudowę modułu „Unibox E T” na końcowym odcinku obiegu grzewczego. Ta pozycja gwarantuje osiągnięcie najlepszych rezultatów przy regulacji pożądanej temperatury pomieszczenia. Maksymalny przepływ w obiegu można ograniczyć poprzez nastawę wstępną wkładki zaworowej. Moduł „Unibox E T” może być stosowany bez dodatkowego grzejnika, jeśli wydajność pętli ogrzewania podłogowego pokrywa zapotrzebowanie ciepła w pomieszczeniu. Poprzez zastosowanie dodatkowego grzejnika istnieje możliwość krótkotrwałego podniesienia temperatury pomieszczenia powyżej typowych jej wartości. Moduł „Unibox E plus” umożliwia regulację temperatury pomieszczenia ogrzewanego instalacją ogrzewania podłogowego i jednocześnie zabezpiecza ją przed wzrostem temperatury czynnika w rurze instalacji ponad wartość bezpieczną. Punkt zabudowy modułu „Unibox E plus” musi być dobrany w sposób identyczny jak modułu „Unibox E RTL”, należy więc uwzględnić konieczność jego pracy na końcowym odcinku pętli ogrzewania podłogowego. Czynnik ogrzewczy oziębia się stopniowo na odcinku obiegu od punktu włączenia go do instalacji ogrzewania grzejnikowego do punktu podłączenia modułu ogranicznika. Wielkość natężenia przepływu regulowana jest poprzez opływany strumieniem wody czujnik ogranicznika. Pożądaną, maksymalną temperaturę czynnika w punkcie zabudowy modułu ustawiamy za pomocą pokrętła ręcznego. Temperatura ta musi być dobrana tak, aby zgodnie z normą DIN 18560 część 2 temperatura jastrychu nie przekroczyła w żadnym punkcie posadzki temperatury dopuszczalnej. Maksymalny przepływ w obiegu można ograniczyć poprzez nastawę wstępną wkładki zaworowej. Moduł „Unibox E plus” może być stosowany bez dodatkowego grzejnika, jeśli wydajność pętli ogrzewania podłogowego pokrywa zapotrzebowanie ciepła w pomieszczeniu. Poprzez zastosowanie dodatkowego grzejnika istnieje możliwość krótkotrwałego podniesienia temperatury pomieszczenia powyżej typowych jej wartości. Zabudowa i montaż Dolna krawędź modułu „Unibox E” powinna znajdować się min. 20 cm powyżej gotowej posadzki pomieszczenia. Najwygodniejsza dla obsługi pozycja zabudowy znajduje się na wysokości przełącznika światła na ścianie pomieszczenia. Przy wyborze miejsca zabudowy należy uwzględnić konieczność przestrzennego odizolowania termostatu od obcych źródeł energii cieplnej: – dodatkowego grzejnika – miejsca poddawanego bezpośredniemu działaniu promieni słonecznych – miejsca znajdującego się w strefie silnych przeciągów. Kaseta ścienna powinna być zainstalowana otworem na wprowadzenie rur w kierunku do dołu. Dokładne pozycjonowanie kasety możliwe jest dzięki załączonym elementom mocującym, wsuwanym od tyłu w specjalne rowki w kasecie. Na ściankach kasety zaznaczono geometryczne linie umożliwiające dokładne dopasowanie głębokości zabudowy, pozwalające uwzględnić docelowe pokrycie glazurą lub grubość tynku. Końcową czynnością montażową jest trwałe zamocowanie kasety ściennej w ścianie pomieszczenia, np. z użyciem kołków rozporowych. W opakowaniu wysyłkowym znajduje się specjalna osłona zaworu z tektury falistej, którą należy wysunąć z kasety do wysokości przewidywanej płaszczyzny glazury lub tynku. Dla ułatwienia ułożenia w ścianie pionowych odcinków rury obiegu zaleca się zastosowanie specjalnego, izolacyjnego szachtu ściennego produkcji Oventrop. Montowany jest on w ścianie pomieszczenia poniżej wnęki na kasetę ścienną. Szacht może być w prosty sposób skracany. Po ułożeniu rur szacht przykrywany jest przednią ścianą i pokryty tynkiem. Sposób ułożenia rur instalacji podłogowej musi każdorazowo uwzględniać miejscowe przepisy prawne, zalecenia norm technicznych i innych uregulowań dotyczących izolacji cieplnej i dylatacji. Przy układaniu rury obiegu grzewczego należy zachować właściwą kolejność czynności, aby zapewnić bezzakłóceniową pracę modułu „Unibox E” (patrz szkic zabudowy): • podłączyć rurę obiegu podłogowego do rury zasilającej dwururowej instalacji centralnego ogrzewania, • rozłożyć rurę obiegu grzewczego. Stosując moduł „Unibox E” z ogranicznikiem temperatury czynnika należy ułożyć rurę obiegu ślimakowo (patrz szkic zabudowy). Takie rozłożenie zapewnia równomierny rozkład temperatury posadzki przestrzegając wskazanego kierunku przepływu (strzałki na zaworze, strzałki na kasecie), • podłączyć końcowy odcinek rury obiegu grzewczego do rury powrotnej dwururowej instalacji centralnego ogrzewania. Podczas podłączania rur obiegu do modułu „Unibox E” należy zdemontować tekturową osłonę zaworu i przednią ścianę szachtu ściennego. Do wykonania obiegu ogrzewania podłogowego mogą być zastosowane różnorodne rury, zwyczajowo używane do wykonawstwa instalacji grzewczych. Program dostaw firmy Oventrop zawiera szeroki wybór złączek zaciskowych do rur z miedzi, z tworzywa sztucznego i wielowarstwowej rury „Copipe”. Należy przestrzegać odpowiednich wskazówek zawartych w instrukcji montażu. Do dokręcenia złączek zaleca się stosowanie specjalnego klucza nasadowego SW 30, w katalogu Oventrop art. nr 140 10 91. Przy napełnianiu instalacji należy odpowietrzyć obieg z użyciem odpowietrznika w kasecie ściennej. Po przeprowadzeniu próby ciśnieniowej i zakryciu kasety modułu osłoną tekturową oraz przykryciu szachtu ściennego ścianą przednią można przystąpić do ułożenia tynku i rozpoczęciem nagrzewania należy: Po otynkowaniu ściany na rurę grzewczą wylać jastrych grzewczy. Nagrzewanie jastrychu cementowego i anhydrytowego musi przebiegać zgodnie z zaleceniami normy DIN 4725 część 4 wzgl. ZVSHK FBH – D1 do D4, dla uniknięcia zarysowania jastrych. Początek nagrzewania jastrych najwcześniej: – 21 dni po rozłożeniu jastrych cementowego – 7 dni po rozłożeniu jastrych anhydrytowego Unikać zbyt szybkiego nagrzewania! Zaleca się: 3 dni z temperaturą ok. 25oC, potem 4 dni z temperaturą ok. 55oC (temperatura zasilania). Temperatura zasilania określona poprzez temperaturę czynnika wychodzącego z kotła. Otworzyć zawór modułu „Unibox E”: pokrętło ręczne ogranicznika temperatury ustawić na wartość maksymalną lub/i wkładkę zaworu otworzyć obracając pokrętłem ochronnym o 1 obrót. Przestrzegać wytycznych producenta jastrychu. Po zakończeniu prac budowlanych usunąć tekturową osłonę zaworu. W przypadku modułu „Unibox E T” i „Unibox E plus” zamontować nastawnik temperatury (termostat) na wkładce zaworu. W tym celu należy na krótko zdemontować izolację cieplną korpusu zaworu. Przed uruchomieniem należy: Zalecany zakres pracy ogranicznika temperatury czynnika 25 do 40oC. Nie wolno przekraczać max. dopuszczalnej temperatury jastrychu: – 60oC przy zastosowaniu jastrychu cementowego lub anhydrytowego – 45oC przy zastosowaniu jastrychu bitumicznego – względnie wg wytycznych producenta jastrychu. Czynności montażowe zakończyć zasłaniając kasetę ścienną przy użyciu białej wzgl. chromowanej maskownicy kasety. Jakość pompy obiegowej do przede wszystkim Co jest najważniejsze w przypadku pompy obiegowej? Przede wszystkim liczy się wysoka jakość, a co za tym idzie trwałość i długie lata bezawaryjnej pracy. Bo co z tego jeżeli pompa będzie miała teoretycznie świetne parametry, jeżeli zepsuje się po roku czy dwóch? Dlatego warto kupować pompy obiegowe naprawdę dobrej jakości. Samemu trudno ją jednak ocenić, dlatego podstawowym ważnym sygnałem jest długość gwarancji. Standardem na rynku są 2 lata. Jednak niektóre pompy np. IBO MAGI oraz OHI PRO oferowane są z 3-letnią gwarancją. A długa gwarancja to sygnał, że przy produkcji stosowano szczególnie skrupulatną kontrolę jakości. A jakość to podstawa bo w naszym klimacie sezon grzewczy trwa pół roku i pompy obiegowe muszą temu sprostać. Budowa pompy IBO MAGI z ceramicznym wirnikiem o podwyższonej trwałości. Wymiary pompy obiegowej do to podstawa Dobór pompy obiegowej najlepiej zacząć od określenia rzeczy najprostszej, czyli jej fizycznych wymiarów. Pompy używane w domach jednorodzinnych są niewielkie, ale występują w dwóch standardowych długościach montażowych: 180 mm (bardziej popularne); 130 mm. Przy tym pozostałe wymiary, średnica króćców przyłączeniowych, przepływ, wysokość podnoszenia i moc mogą być dokładnie takie same. Jednak wybór pomp 180 mm jest znacznie większy. Różnica 50 mm sporo, dlatego zakładając pompę w nowej instalacji musimy zdecydować, który wymiar będzie lepszy, choćby ze względu na ilość miejsca w skrzynce z rozdzielaczem. Drugi ważny wymiar to średnica króćców przyłączeniowych. Najpopularniejsze są te 6/4×1 cal (inaczej 1½×1). W przypadku wymiany dotychczasowej pompy wymiar jest sprawą kluczową. Dlatego koniecznie zmierzmy starą pompę, żeby uniknąć kłopotliwych przeróbek instalacji czy zwracania pompy do sklepu. Przed zakupem koniecznie sprawdźmy wymiary pompy. W pierwszym rzędzie długość (180 lub 130 mm). Jeżeli już jesteśmy przy wymiarach i sposobie montażu to pamiętajmy, że pompa nie może pracować w dowolnej pozycji. Oś wirnika zawsze musi być ustawiona poziomo. Inaczej pompa może ulec przedwczesnemu zużyciu i uszkodzeniu. Właściwe oraz błędne warianty ustawienia pokazujemy na rysunkach. Dobrze ustawiona pompa obiegowa do Źle ustawiona pompa obiegowa do Wydajność pompy obiegowej do i wysokość podnoszenia Dwa kolejne bardzo ważne parametry to wydajność i wysokość podnoszenia. Są ze sobą ściśle powiązane, dlatego podaje się je łącznie. Przykładowo dla pompy IBO MAGI może to być 25-40. Co oznacza maksymalny przepływ 2,5 m3/h oraz maksymalną wysokość podnoszenia równą 4,0 m. Co bardzo ważne, te wartości maksymalne nigdy nie występują równocześnie! Co do zasady, jeżeli spada przepływ to wzrasta uzyskiwane ciśnienie (i odwrotnie). Zrozumienie czym jest przepływ (wydajność) zwykle nie sprawia problemów. Żeby przekazać odpowiednią ilość ciepła do grzejników lub podłogówki trzeba przepompować przez nie pewną ilość wody. Jeżeli będzie jej zbyt mało to wraz z nią nie dopłynie wymagana ilość ciepła. Z kolei zbyt duży przepływ też nie ma sensu, bo w skrajnych przypadkach woda tylko "przeleci" przez instalacje i wróci do kotła niemal nie ochłodzona. Co z kolei automatyka kotła potraktuje jako brak odbioru ciepła i całe ogrzewanie wyłączy. Choćby w domu było zimno. Natomiast poważnych problemów przysparza zrozumienie czym jest wysokość podnoszenia. Wbrew obiegowej opinii nie chodzi wcale o różnicę wysokości pomiędzy kotłem, a najwyżej położonym grzejnikiem. Wysokość domu nie ma tu znaczenia! Wysokość podnoszenia to tradycyjne określenie wielkości oporów przepływu, które pompa jest w stanie pokonać tłocząc wodę. Przyczyną oporów są rurociągi, same grzejniki i w ogromnym stopniu ich zawory regulacyjne (najczęściej z głowicami termostatycznymi). Podstawowym błędem jest kupowanie pompy o zbyt dużej wysokości podnoszenia, z obawy o to, że inaczej będzie ona zbyt słaba. Potem efektem są problemy z właściwym ustawieniem jej parametrów i np. uciążliwe szumy i piski na zaworach. Szczególnie, gdy część zaworów zostanie przymknięta. W zdecydowanej większości domów jednorodzinnych wystarczają zaś pompy o parametrach 25-40. I to pracujące wcale nie na maksimum swoich możliwości. Zbawienna elektronika zastosowana w pompach obiegowych do Podręcznikowo to opory przepływu oraz ilość przetłaczanej wody powinny być obliczone przez projektanta i zapisane w projekcie instalacji. W praktyce jednak wiele instalacji robionych jest bez projektu, przerabianych, z czasem modernizowanych (choćby przez wymianę grzejników). Czyli, nawet jeżeli projekt był, to rzeczywistość może od niego daleko odbiegać. W praktyce idealne dobranie i ustawienie pompy byłoby więc trudne, jeżeli zechcielibyśmy zrobić to ręcznie. A co najgorsze, ustawienia należałoby zmieniać bardzo często. Właściwie to za każdym razem, gdy np. przymykają się zawory termostatyczne na grzejnikach. Dlatego najpierw wprowadzono pompy z 2 lub 3 biegami, czyli możliwością ustawienia różnej prędkości obrotowej i w ten sposób dostosowania się przynajmniej z grubsza do koniecznego przepływu i wysokości podnoszenia. W ich przypadku obowiązuje zasada, że powinny być ustawione na najniższy możliwy bieg, przy którym ogrzewanie działa zadowalająco. Choćby dlatego, że pompa na niższym biegu zużywa mniej energii. A co najważniejsze, unikamy szumów i pisków wynikających z nadmiernego wzrostu ciśnienia i prędkości przepływu wody w instalacji. Jednak taki system okazał się niewystarczający, gdy wraz z rozwojem techniki grzewczej upowszechniły się zawory termostatyczne i zawory z siłownikami przymykające dopływ wody do poszczególnych grzejników lub pętli ogrzewania podłogowego. Bo przecież ich działanie może zupełnie zmieniać zarówno przepływ jak i opory w instalacji. Rozwiązaniem są nowoczesne pompy ze sterowaniem elektronicznym, w których możliwy zakres ustawień jest bez porównania większy niż w pompach 3-biegowych. A co najważniejsze, potrafią one same dopasowywać się do zmian warunków w instalacji. Ponadto zużywają kilkakrotnie mniej prądu niż pompy tradycyjne, np. w pompach IBO MAGI moc może wynosić zaledwie 5 W. Wszystkie elektroniczne pompy IBO spełniają przy tym wymogi klasy energetycznej A. W znakomitej większości przypadków najlepiej wybrać opcję Auto i pozwolić automatyce samoczynnie dostosowywać ustawienia do zmieniających się parametrów pracy instalacji. Jeżeli nie jesteśmy usatysfakcjonowani efektami (np. nadal występują piski i szumy po przymknięciu zaworów grzejnikowych), należy wypróbować ustawienie charakterystyk proporcjonalnego ciśnienia (PP1 i PP2). Pompa będzie wówczas dostosowywać się do zmian ciśnienia w instalacji, równocześnie dbając o utrzymanie jak najniższej prędkości obrotowej, a co za tym idzie niskiego zużycia prądu. Z kolei charakterystykę CP1 i CP2, czyli stałego ciśnienia, można wypróbować w przypadku ogrzewania podłogowego. Pompa utrzymuje wówczas stałe ciśnienie w instalacji. W niektórych instalacjach, szczególnie w domach z samym ogrzewaniem podłogowym i bez zaworów termostatycznych na poszczególnych pętlach dobrym wyborem może być wybranie najniższej możliwej charakterystyki stałej prędkości obrotowej - cn (I, II lub III). W takich układach opory przepływu pozostają przecież zawsze te same, bo nic nie przymyka ani nie zwiększa przepływu przez poszczególne pętle. Wówczas charakterystyka stałego przepływu jest odpowiednia i ustawiona na najniższą możliwą zapewnia najniższe zużycie energii. Charakterystyka trybów pracy na przykładzie pompy IBO MAGI 25-40: Auto - tryb automatycznego doboru parametrów pompy (wykres - szare pole); HS1 - stała prędkość, najniższy bieg pierwszy (wykres - kolor czarny I); HS2 - stała prędkość, średni bieg drugi (wykres - kolor czarny II); HS3 - stała prędkość, najwyższy bieg trzeci (wykres - kolor czarny III); HD1 - praca wg charakterystyki stałego ciśnienia (wykres - kolor niebieski); HD2 - praca wg charakterystyki stałego ciśnienia (wykres - kolor niebieski); BL1 - praca wg charakterystyki proporcjonalnego ciśnienia (wykres - kolor zielony); BL2 - praca wg charakterystyki proporcjonalnego ciśnienia (wykres - kolor zielony). Przewidując zastosowanie w budynku kotła kondensacyjnego, w naturalny sposób dążymy do zaplanowania instalacji w taki sposób, by ograniczyć temperaturę wody. Pozwala to skutecznie schłodzić spaliny opuszczające wymiennik ciepła w kotle i lepiej wykorzystać zawartą w nich energię. Stąd bardzo często stosujemy w budynkach jednolitą, podłogową instalację grzewczą. Jednocześnie dążymy do maksymalnego uproszczenia instalacji tak, by ograniczyć koszty inwestycji oraz późniejsze zużycie energii, np. do napędu pomp obiegowych. W przeciwieństwie do instalacji z kotłami tradycyjnymi nie ma już potrzeby stosowania zaworu mieszającego w celu ograniczenia i regulacji temperatury wody zasilającej instalację podłogową. Regulacja temperatury jest realizowana poprzez płynne dostosowanie mocy palnika do aktualnych potrzeb budynku. Musimy przy tym pamiętać, iż wydajność instalacji zależy nie tylko od temperatury, ale i przepływu wody. W tym miejscu u wielu wykonawców pojawiają się wątpliwości i pytania, np.: z jak dużą instalacją podłogową można połączyć dany kocioł? Czy nie pojawią się problemy z osiągnięciem wymaganego przepływu? Dotyczy to oczywiście przypadku, w którym kocioł ma już wbudowaną pompę obiegową, a więc przede wszystkim wiszących kotłów kondensacyjnych. Zdjęcie wnętrza kotła Podłączenie bezpośrednie, czyli kocioł z wbudowaną pompą obiegową a… …wielkość domu Możemy się spotkać z różnymi sugestiami, np. by bezpośrednio łączyć kocioł z instalacją o powierzchni do 100, 150 czy 200 m2. W praktyce zależy to nie tylko od samej powierzchni, ale i od: • wartości strat ciepła budynku. Im lepiej izolowany jest budynek, tym niższe są straty ciepła, a przez to niższy wymagany przepływ. Oznacza to, że pompa w kotle będzie mogła zasilić większą instalację. Przykładowo dla budynku o powierzchni 200 m2 i jednostkowych stratach ciepła na poziomie 60 W/m2 wymagany przepływ (dla parametrów 40/30°C) to około 1030 l/h. Jeśli budynek byłby zbudowany w lepszym standardzie energetycznym i jednostkowe straty ciepła nie przekraczałyby 40 W/m2, wówczas wymagany przepływ jest znacznie niższy i wynosi 700 l/h; • długości pętli w instalacji podłogowej. Im większa jest długość pojedynczej pętli, tym wyższy jest opór hydrauliczny instalacji, a przez to zmniejsza się powierzchnia, jaką może zasilić pompa w kotle. • oporów hydraulicznych pozostałej części instalacji. Przykładowo zbyt mała średnica rur przed rozdzielaczem generuje dodatkowe opory hydrauliczne i redukcję wielkości instalacji, którą moglibyśmy zasilić bezpośrednio z kotła. • charakterystyki pompy i oporów hydraulicznych kotła. Oczywiście inne ważne kwestie to średnica, grubość ścianki i rozstaw rur oraz rodzaj czynnika grzewczego (np. woda lub płyn niezamarzający). …ciśnienie dyspozycyjne i punkt pracy Dysponując wymienionymi wyżej informacjami projektant instalacji może dokładnie określić wymagany przepływ wody oraz opór hydrauliczny instalacji. Następnie nanosi projektowany punkt pracy na wykres ciśnienia dyspozycyjnego i sprawdza czy punkt ten znajduje się w polu pracy pompy obiegowej. Obok przykładowy wykres ciśnienia dyspozycyjnego dla jednego z kotłów oraz przykładowe punkty pokazujące wymagany przepływ wody i związane z tym opory hydrauliczne. Jak widać punkt A nie mieści się w polu pracy pompy kotłowej. Jest to zapewne instalacja w budynku o względnie wysokich stratach ciepła lub zaprojektowana z niewielką różnicą temperatury, a przez to wymagająca wyższego przepływu. W tym przypadku nie ma możliwości bezpośredniego zasilenia instalacji z kotła. Wymagana będzie dodatkowa pompa obiegowa i sprzęgło hydrauliczne. Można oczywiście sprawdzić czy inny kocioł o zbliżonej mocy nie będzie dysponował nieco szerszym zakresem przepływu i ciśnienia dyspozycyjnego. Punkt B to przykład instalacji wymagającej niższego przepływu, np. gdy budynek jest lepiej izolowany i wymaga niższej mocy do ogrzania. Może to być również instalacja zaprojektowana z wyższą różnicą między temperaturą zasilania i powrotu. W tym przypadku możemy zastosować bezpośrednie połączenie kotła z instalacją podłogową, redukując w ten sposób koszty inwestycji i zakres prac montażowych. Dobrze wykonany projekt instalacji i dostosowanie jej parametrów do współpracy z kotłem może przynieść wymierne oszczędności. Schemat układu z bezpośrednim zasileniem instalacji podłogowej z kotła i układu z dodatkową pompą i sprzęgłem hydraulicznym Szacunkowe przeliczenie możliwości zasilenia instalacji wprost z kotła Powyższy przypadek pokazuje, jak ważne jest dokładne określenie potrzeb energetycznych budynku i zaprojektowanie instalacji podłogowej. Optymalnym rozwiązaniem jest współpraca wykonawcy z doświadczonym projektantem instalacji sanitarnych. Jednak często, na wstępnym etapie rozmów z inwestorem przydatne jest szacunkowe określenie możliwości zasilenia instalacji wprost z kotła. Niekiedy może to mieć wpływ na konkurencyjność oferty wykonawcy. Niezbędne jest zatem oszacowanie parametrów instalacji i porównanie ich z wydajnością pompy kotłowej. W tym celu: ustalmy straty ciepła budynku. Najkorzystniej, gdy znajdziemy tę wartość w dokumentacji projektowej budynku. W przeciwnym razie musimy dokonać oszacowania na podstawie znanych parametrów budynku;określamy wymagany przepływ. Dla projektowanej różnicy temperatury równej 10 K możemy skorzystać z poniższego wykresu. Przykładowo, jeśli przygotowujemy ofertę dla budynku o powierzchni 180 m2 i jest to budynek o stratach ciepła na poziomie 50 W/m2 wówczas wymagany przepływ wynosi około 800 l/h;teraz analizujemy wykres ciśnienia dyspozycyjnego kotła, który planujemy zastosować. Na tym etapie niestety nie znamy oporów hydraulicznych instalacji. W przypadku instalacji podłogowej należy założyć, iż będą one wynosiły co najmniej 200-300 hPa (mbar). Jak widać, jeśli opory instalacji nie przekroczą 240 hPa, wówczas pompa kotłowa będzie w stanie wymusić wymagany przepływ w rozpatrywanej instalacji. W takim przypadku możemy zasilić ją bezpośrednio z kotła. Widać również, że w przypadku budynku o większej powierzchni czy wyższych stratach ciepła, a przez to wyższym wymaganym przepływie nie będzie możliwe uzyskanie wymaganego przepływu z wykorzystaniem jedynie pompy kotłowej. Oczywiście na późniejszym etapie niezbędne jest wykonanie szczegółowego projektu instalacji podłogowej tak, by mieć pewność, że instalacja będzie pracowała poprawnie. Podsumowanie Instalacja podłogowa w całym budynku to dziś bardzo popularne rozwiązanie. Dbając o racjonalizację kosztów inwestycji, warto zlecić wykonanie szczegółowego projektu instalacji. Jedynie na wstępnym etapie możemy ocenić możliwość bezpośredniego podłączenia kotła do instalacji na podstawie oszacowanego przepływu wody i przyjętego poziomu oporów hydraulicznych. Kupiłem zestaw kocioł ecoTEC VC 206/5-5 + zasobnik VIH R 120 + regulator pogodowy calorMATIC 470. W domu o pow. 115 m2 będzie wyłącznie ogrzewanie podłogowe, jeden rozdzielacz, 9 obwodów o łącznej długości około 800mb, rury Pex-Al-Pex. Czy dodatkowa pompa obiegowa oraz sprzęgło są w tym przypadku konieczne? Może fabryczna pompa takiego kotła jest w stanie sprawnie działać w tym układzie? Instalator zaleca zastosowanie rozdzielacza z grupą mieszającą. Czy w takim układzie to nie jest zbyteczne? Jak ustawić kocioł? Czy wystarczy ograniczenie max temp. do 40oC i odpowiednia krzywa grzewcza? Co oznacza że w ogrzewaniu podłogowym można sterować temp. powrotu? Zależy od oporów instalacji. Zawór mieszający nie jest konieczny, kocioł kondensacyjny może bezpośrednio zasilać układ ogrzewania podłogowego. Można przełączyć kocioł na pomiar temperatury na powrocie. Jeżeli będzie podłączony regulator pogodowy to wyjściowa krzywa grzewcza to 0,6 oraz ograniczenie maksymalnej temperatury na CO do 45oC. Sterowanie temperaturą powrotu oznacza że do wyliczania parametrów pracy kotła brana jest pod uwagę temperatura czynnika grzewczego powracającego z instalacji a nie na zasilającego jak to jest normalnie przyjęte. Pompy obiegowe do pieca centralnego ogrzewaniaKażdy element ogrzewania jest ważny, ponieważ ma on bezpośredni wpływ na wydajność i efektywność całego systemu. Ponadto, centralne ogrzewanie to inwestycja na kilka lub kilkanaście lat, dlatego im lepszy produkt, tym większa satysfakcja z jego użytkowania. Pompa centralnego ogrzewania ma na celu zapewnienie właściwej temperatury dopasowanej do indywidualnych potrzeb. Wymusza na instalacji centralnego ogrzewania odpowiedni obieg czynnika grzewczego, który jest odpowiedzialny za równomierny rozkład temperatury w obwodach ogrzewania podłogowego lub tradycyjnych grzejnikach przymocowanych do ścian. Jest 33 produktów. Pokazuje 1 - 30 z 33 elementów Pokazuje 1 - 30 z 33 elementówZastosowanie pomp do centralnego ogrzewania usprawnia działanie instalacji grzewczych, dzięki czemu są one wydajniejsze i bardziej ekonomiczne, a także dają możliwość kontroli temperatury. Pompy znajdują zastosowanie jako element uzupełniający do tradycyjnego ogrzewania centralnego oraz jako połączenie instalacji dwóch systemów; grzejnikowego i podłogowego. Praca pompy ma na celu usprawnienie procesu grzewczego, niezależnie od tego czy jest to budynek przemysłowy, czy też mieszkalny. W naszej ofercie znajdą Państwo rozwiązania o różnorodnych parametrach, które pozwolą na wybór odpowiedniego urządzenia wysokiej do pieca centralnego ogrzewania - cenaOferujemy rozwiązania, które wyróżniają się nie tylko satysfakcjonującymi właściwościami, ale przede wszystkim wyróżniają się atrakcyjną ceną. Pompka do pieca centralnego ogrzewania charakteryzuje się małą obudową i cichą pracą, która ułatwia proces grzewczy w pomieszczeniu. W zależności od wyboru modelu, pompy mają możliwość automatycznego dopasowania punktu pracy do zmiennych warunków hydraulicznych. Ponadto wyróżniają się niskim zużyciem energii elektrycznej, co pozwala znacznie zredukować jej zużycie i obniżyć koszty eksploatacji w skali roku o satysfakcjonujące kwoty. Kolejną zaletą pompy do CO jest system wspomagania rozruchu, który zapewnia niezawodny przepływ nawet przy dłuższych przestojach w użytkowaniu, na przykład podczas okresu do zapoznania się ze szczegółami naszej oferty, gdzie prezentujemy szereg rozwiązań w zakresie pompek do pieca w instalacji centralnego ogrzewania w atrakcyjnej cenie. Podczas montażu warto zapoznać się z zaleceniami producentów, którzy w sposób precyzyjny określają, w jaki sposób przystąpić do procesu montowania. Pompa powinna być znajdować się w miejscu z łatwym dostępem zarówno do okresowego monitorowania wskaźników, jak i do ewentualnych napraw.

dodatkowa pompa do ogrzewania podłogowego